Foto's: http://www.mijnalbum.nl/Album-SB78PVOO-Foto's-van-Vakantie-Australië.html

G´day, Stephanie hier! Hm, alweer? Nou het zit zo, buiten thesistools.nl en 't dagelijkse bakkie pleur in het koffiehoekje van de stadsbieb, maakt ons Stijn bar weinig mee. In tegenstelling tot jawel *schraapt keel* ondertekende (of ehm, boventekende). He he he ho ho, wat is dat voor beschuldigende frons?! Vergeet even niet dat exact een jaartje terug, toen ik mijn adres tijdelijk had veranderd in 'Bibliotheek Universiteit van Tilburg', meneer vrolijk met de overige Vermeulentjes half Amerika afschuimde en zelfs op mijn verjaardag onder het gekerm van mrs. Spears een McFlurry wegslurpte (ja, ik doe aan stereotypen). Zo dan. Hier een ooggetuige-verslag:

Onder het mom 'life is short, eat dessert first' zal ik dan maar meteen met veel bombarie het hoogtepunt bespreken: FRASER ISLAND! Hoewel het Australische bedrijfsleven niet altijd even voordelig in elkaar steekt*, is de toeristische sector wel 'heul leutig'. In de zin van: gratisss!! Als receptionist van het West Endse Brisbane Backpackers Resort mocht ik namelijk 2 daagjes mee naar wat in de tientallen flyertjes en foldertjes zo lyrisch wordt aangeduid als 'het grootste zandeiland ter wereld'.

Toen ik op chauffeur Borat afliep staarde hij vol verbijstering naar m'n nieuwe rode jurkje en kekke lakschoentjes, en legde me kalm uit dat we op sa-fa-ri gingen. Rollend met m'n ogen naar de Duitser in kaki survival broek met afritsbare pijpen schuinachter me siste ik 'm dwingend toe dat ik hiervan op de hoogte was... en terdege besefte hoeveel foto's voor doeleinden als Facebook en familie-dia-avonden bij deze gelegenheid zouden worden geschoten. Tsss, die kerel begrijpt ook niks. Kordaat stapte ik vervolgens af op de coole-mensen-bank achterin de bus (wie kent 'm niet van de schoolreisjes!). En met de woorden 'het is een lange rit, ga maar lekker slapen' startte Borat de brullende motor van de enorme 4WD truck, en pompte vervolgens op standje max Kylie Minogue uit de speakers. De hele CD. Als je dan toch voor Australische tophits gaat, had dan voor ACDC gekozen, zou ik suggereren... Gelukkig heb ik voor dit soort noodgevallen altijd een iPod met The Stones en The Earring achter de hand om de reis zonder blijvende schade te doorstaan (voor Alice: ik hebt het natuurlijk over The Golden Stones en The Rolling Earring). En toen Barry Hay me wakker zong zaten we alweer op het pontje richting eindbestemming.

Oké toegegeven, onze tijdelijke thuishaven Moreton Island wint de schoonheidsprijs, maar Fraser Island is toch zeker het stoere broertje. Terwijl Borrie met gierende motor ons bakbeest door de schuimende kustlijn stuurde, drukte hij ons op het hart dat we 24/7 alert moesten zijn op: A) slangen (jawel, de giftigste ter wereld, de taipan, bivakkeert in elke kier en boom) - B) Spinnen ("all venomous motherf*ckers in here") - C) Dingo's (ziet er uit als Fikkie, maar scheurt jaarlijks een handjevol mensen aan flarden). Ohja, en zwemmen moesten we ook niet proberen, want al watertrappelend ben je levend aas voor de tigersharks, bullsharks en krok's. Na mijn mierenavontuur (OOK STOER) hield ik me daarom maar gedeisd. Braaf vinkten we alle kodak-waardige uitkijkpunten en overige 'world heritage' gekwalificeerde natuurwonderen af, van Happy Valley tot Rainbow Beach. Vrolijk volkje, die Aboriginals. En als waren we IJzeren Rita gingen we dankzij de wisselende getijden recht door zee weer op huis aan, in dit geval een prima resortje achter de duinen.

Op dag 2 werd de vierwielaandrijving (bekt toch iets minder sexy in ons moedertaaltje) aan een extra test onderworpen door kriskras door het tropisch regenwoud te hengsten. Scheurend langs de moerassen en lianen vraag ik me dan toch weer af: waarom zorgt mijn brein er in vredesnaam voor dat ik bij het zien van een oerwoud direct de klassieker 'joebadoe' van Samson & Gert voor de rest van de dag in m'n hoofd heb? Dus. Tijdens de afsluitende hike door de rimboe zorgde voornamelijk de Jappen voor mijn persoonlijke amusement. U weet dat de lieve noodle-nassers bekend staan om hun excessief camera-gedrag? Al snel had ik door dat ze álles wat ik op de gevoelige plaat legde direct óók fotografeerden. Dus ook de verrotte boomstronken en geknakte palmbomen waar ik vanaf dat moment nog uitsluitend kiekjes van schoot... nog nooit zo snel andermans foto-album om zeep geholpen.

Nog meer gratis: 4WD Rainforest Tour! Jawel, deze Hollander had de smaak te pakken, en schreef zich ook maar meteen in voor een dagtocht langs al het natuurschoon wat de Gold Coast te bieden had. O'Reily's, Lamington National Park, the Green Mountains, Springbrook watervalletjes (nu mist-vrij)... ik kon ze nog net binnen de tijdslimiet afvinken. Het geinigste van de hele tour was toch wel off-track door de outback raggen, terwijl een kliekje wilde skippy's langs de jeep wegsprong. Hoppa, die kan naar de categorie 'memorabele vakantie-belevenissen'.

Terugbladerend in de agenda zie ik nog dat we enkele surrealistische films uit de jaren '50 hebben bezichtigd in the Gallery of Modern Art (The Hangover II niet meegerekend), ik nog vlug vlug vlug aan alle kunstgalerieën in Brissie heb gesnuffeld, en we een spetterend afscheidsfeest hebben gegeven waar zo'n 25 vrienden, kennissen en volslagen vreemdelingen op afkwamen. En last but not least: jullie schrijversduo heeft hun tweejarig jubileum gevierd!! En dat deden we in stijl door een dagvullend programma van de World Press Photo Exhibition, dinertje bij kaarslicht en als afsluitertje de musical [Title of Show]. Lang zullen we leven!

In de volgende aflevering * lage reclame stem *... uw verslaggever Stijn vanuit Sydney!

Foto's: http://www.mijnalbum.nl/Album-SB78PVOO-Foto's-van-Vakantie-Australië.html