Good aft'rnoon mate!

Graag voorzie ik u van een situatieschets: met de pootjes gestrekt op de sofa in de 28-graden-zon, pontificaal op het ruime terras waar onze kamer op uitkomt, met natte haren en in bikini na een verfrissende duik (herinnering: dit is geen softporno streekroman, maar louter een beschrijving van het hier en nu). Ik hoor Stijn beneden aan 't zwembad met een Japanner een discussie voeren over zeewier, dus ik neem op veilige afstand een moment voor mezelf. Oké, bzzzzzzt terug in de tijd!

Part I: Schizofreen Singapore
Zoals mijn lieftallige redhead al secuur uiteen had gezet, Singapore heeft het begrip 'culturele verscheidenheid' goed in de smiezen. Leek het de eerste avond alsof we rechtstreeks de set van Slumdog Millionaire betraden toen we ons tegoed deden aan een smeuïg salmonella-kippetje in Little India (grapje mam), dag 2 boden de vitrines in China Town kraaienpoten aan 't spit (ook appetijtelijk: een 'Bak Kutteh')... om vervolgens een shisha te roken in het islamitische Kampong Glam. Van zwart gekrulde indo-snor naar ongewassen sultanbaard, en bolle burka-bips naar magere chopstick-beentjes: Wereldreis, check.
Echter, ons culturele gezweef werd ruw onderbroken toen we de metro pakten richting Financial District. Toen mr. Vermeulen met vergelijkingen strooiden als Manhattan en ´de bik eppel´, kon ik uiteraard niet achterblijven en mikte er een Dubai'tje tegenaan. Al met al, deze Dutchies waren flabbergasted. Hoe de skyline vol wolkenkrabbers en strak gestylde mega shopping malls afstak tegen de tropische felrode zonsondergang... da n'ebbe me in Brabant nooit gezien nie! Als twee peutertjes die voor het eerst buiten de box mochten kruipen, struinden we me verwonderde blik langs de kolossale gebouwen die van allen kanten voor ons opdoemden, om uit te komen bij het luxueuze Raffles Hotel. En om onze jetlag weg te drinken bestelden we maar direct een cocktailtje aan de bar van dit enorme pand uit 1820: min plus min is plus, dus hoofdpijn plus hoofdpijn is kiplekker, nietwaar? Over jetlags gesproken, mocht je al toe zijn gekomen aan ons fotoverslag: de rode lijn is dit keer de überwal en brakke glimlach (na een week zijn we nog steeds niet hersteld).
Een gebouw met eveneens een zeer hoog van-de-lijst-schrap-gehalte was het protserige Maria Bay Sense, een hotel bekroond met 6 overambitieuze sterren. Een poging tot een zwembad-crash werd helaas bot verstoord door de goede beveiligingsmaatregelen, maar vanaf het enorme dakterras dat wél (tegen betaling) toegankelijk was voor de losers die geen overnachting konden betalen (zoals wij) hadden we ook een heerlijk uitzicht over de ganse stad. Inclusief uitlaatgassen en smog, die zich met ons zicht vermengden, en waarvoor menig Aziaat een lullig mondkapje droeg. Ach, na een jeugd met een kettingrookster als ma hebben mijn longen een redelijke eeltlaag ontwikkeld (nogmaals, grapje mam).
Om een dagje de smog en stedelijke hectiek te ontvluchten besloten we ook de ferry (lees: gammel-houten-rammelbootje) naar tropisch eilandje Pulau Ubin te pakken, categorie reclamefoto voor Bounty al dan niet Passoa. Onder het mom van 'doe de local' huurden we een fietsje en trokken we als moderne Robinson Crusoë's de rimboe in... ja letterlijk: want voordat ik het in de gaten had, had ik bijna een aap tussen m'n spaken. En verrek, binnen no time werden we er door omringd! Aangezien we qua wildlife nooit verder zijn gekomen dan Apenheul, wisten deze behaarde rakkers onze hartslag behoorlijk te verhogen. Daar kon het ruftende moeras en de oase die volgden niet tegenop!
Na 4 daagjes met fulltime programma was het echter tijd om ons op te maken voor nóg een trombose-vlucht: 8 uur naar eindbestemming Brisbane. Duikbril op en gaan!

Part II: Bruisend Brisbane
Duikbril op een gaan? No way, mate. Herinner je je die dramatische beelden van weggespoelde auto's, verzopen koala's en heldhaftige helikopter-reddingsacties? Juistem, dat duurde welgeteld 1 dag. De Nederlandse media had de camera al uitgeklikt toen de volgende ochtend duizenden vrijwilligers het zelfbenoemde 'Army of Mud' vormden om met z'n allen de schade in moordend tempo te herstellen. Resultaat: de Brisbane River bevindt zich weer netjes in z'n voegen, alles is droog en zonnig (jaaaaa hier wel!), en de bevolking lacht de 'rampsituatie' weg als een tropisch regenbui'tje. Met gerust hart vervolgden we daarom de weg naar ons hostel Bowen Terrace, waarheen we werden 'gedeporteerd' in een bus vol dikke Duitsers, je kunt ze ook nergens ontlopen (“Dit zou ene Adolf H. toch niet hebben bedoeld met de Übermensch?”, Vermeulen, 2011). Aangekomen was dit leed al snel vergeten, aangezien een 3-daagse update naar de Queens Room ons ten deel viel. Bovendien, een hostel is een minachtende benaming voor dit onderkomen, een netjes verzorgd gastenverblijf is een treffendere titel.
Dag 1 stond wederom in het teken van mister Jetlag, hoewel we onverwacht een zenuwslopend avontuur voor de kiezen kregen: inkopen doen in de supermarkt. Ondanks dat we met de portemonnee op het hart braaf kozen voor de plaatselijke euroshopper-producten, werden we aan de kassa op brute wijze van – slik – zo'n $130 beroofd (ong. €100). Perziken: $5 – Schamel bieflapje: $10 – Bananen: $9 etc... gemiddeld is alles driemaal duurder dan wij zuunige'n Hollanders gewend zijn. Ook internet is $6 per uur, dus Skype-liefhebbers, nu even niet :-( De fijne meevaller is eerste levensbehoefte sushi: $1,90 per rol, bunkeren! Desalniettemin, de naarstige jacht op een baantje is geopend.
Vandaag, dag 2, besloten we de Brisbane River af te schuimen richting stad. We bleven echter al snel steken bij Stijn's stagebedrijf Riverlife, waar we na een mountainbike-tochtje nog even een dansje waagden met een kliekje aboriginals. Ohja, en of we het ook leuk vonden om mee te doen aan de Midnight Kayak? Nou, zwemvestje aan en roeien maar. Althans, in theorie: aangezien mevr. van Hoeijen als eersteklas josti de peddel hanteerde, goot ze in een wanhopige poging om brede-waterpolo-armen-Stijn bij te houden de halve Brisbane River in d'r kayak om als verzopen kat weer aan de kade te staan. Ach, naast mij had Stijn goed de ruimte om zich te profileren als sportieve overfanatieke Outback Jack die naadloos aansluit op dit Adventure Centre. En... om de uit de kluiten gegroeide spinnen, kevers en leguanen die we nu al gespot hebben heldhaftig door het toilet te spoelen. Flusshhhhh!



FYI
Pappies en mammies die ons willen sms'en, ik presenteer u bij deze onze gloedjenieuwe Australische nr's:
Ons Steefke: 0061 479 182 264
Stijntje: 0061 435 006 024
Bellen = $1 per minuut en sms'en, $0,50... dus geen reactie is geen slecht nieuws, maar onderdeel van het drastische bespaarplan.